Bugün özel bir gün: Benim "küçük çocuğum" 15 yaşına giriyor.

Kızımın doğum gününü kutlarken, en büyük kızımın birkaç ay sonra 17 yaşına gireceğini fark ediyorum.

Hayatlarının baharında olan iki genç kız, kendi hayallerini ve yollarını arıyorlar.

Peki ya ben?

Tam ortasındayım, gururla, sevgiyle doluyum ama bazen de biraz hüzünlüyüm.

Bazen ikinize de bakıyorum ve hâlâ bana her şeyi sormak ve her şeyi benimle paylaşmak isteyen o parlak gözlü küçük kızları görüyorum. Bugün kendi yolunuzda büyüdünüz.

Siz sohbet edersiniz, gülersiniz, hayal kurarsınız ve kendi hayatlarınızı yaşarsınız, ben ise biraz kenarda dururum.

Bazen dinleyici olarak, bazen dikkat dağıtıcı bir unsur olarak, bazen de sadece sessizce yan yana oturup kendi kendine şöyle düşünen biri olarak: Vay be, hepiniz harika kadınlar oluyorsunuz.

Bu hem güzel hem de zorlu bir süreç. Görünmez bağımızın gerildiğini hissedebiliyorum.

Kararlarınızı giderek daha sık kendiniz veriyorsunuz ve bu iyi bir şey. Ama bazen her şeyi "doğru" yapabilen kişinin ben olduğum zamanları özlüyorum.

En büyük çocuğumun üç yıl sonra, en küçük çocuğumun ise bir yıl sonra liseden mezun olacağı düşüncesi... bazen kalbimi acıtıyor.

Çünkü biliyorum: O zaman tamamen yeni bir dönem başlar. Senin için. Benim için. Bizim için.

Anneden yol arkadaşına

Eskiden her şeyi bilen, teselli eden, iyileştiren ve koruyan bendim. Bugün ise bırakıyorum, dinliyorum ve katlanıyorum. Bana ihtiyacın olduğunda buradayım, ama aynı zamanda sana alan tanımayı da öğreniyorum. Her zaman kolay olmuyor, ama sana güveniyorum. Ve annelik rolünün ötesinde kim olduğumu keşfediyorum.

Ne kadar büyürseniz büyüyün, hangi yolları seçerseniz seçin: sizler her zaman benim kızlarımsınız ve öyle kalacaksınız. Kaosumuzu, aramızdaki şakaları, sadece ikimiz olduğumuz anları seviyorum. Ve ne kadar güçlü olduğunuzu görmeyi seviyorum, çünkü biliyorum ki gücünüzün bir kısmı benim sevgimden geliyor.

Tüm annelere

Belki siz de o duyguyu biliyorsunuzdur; kahkaha ile bırakma arasında sıkışıp kalmak. Gurur ile hafif bir hüzün arasında kalmak. Bu şekilde hissetmek normal. Sadece çocuklarımızla değil, onları nasıl yönlendirdiğimizle de gurur duyabiliriz.

Bugün, bu özel doğum günümde, sadece minnettarım. İkiniz için de. Geçmişte olan her şey için. Gelecekte olacak her şey için.